Birinci Uyarı
Bu kitabın "Giriş"kısmı ve sekiz kısmından her biri, tek başına İbni Teymiyye ve Vehhâbî taifesinin bid'atını reddetmeye yeterlidir. En az anlayışı ve insafı bulunan bir müslüman, bunu mütalea etse, Resûlül-lah'ın ve diğer büyüklerin kabirlerini ziyareti ve büyüklerden meded dilemeyi yasaklamakta bu fırkanın açık bir sapıklık içinde bulunduğunu bilir.
Hele bu ziyaret ve istiğâse peygamberlerin efendisi için yapılacak olursa! Girişin ve beş kısmın içindeki birçok naklî ve aklî deliller ve dört mezhebin ilim adamlarından islâm önderlerine âit sözler, bu hususun meşru olduğunu isbatlamaya ve İbni Teymiyye'yi reddetmeye yeterlidir.
Ey benim şu kitabımı okuyan kimse! Şayet sen, dört mezhebden bir kimse değil de, İbni Teymiyye'nin bid'atlerini sızdıran bir kimse isen, bundaki delil ve burhanlar sana bir kanâat veremez. Müslümanların imamlarından ve bu yüce dini himaye için uğraşanlardan yapılan pek çok nakiller, sende bir tesir yapmaz.
Bu takdirde sen, dalâlette olanların en ileride bulunanı ve şerlilerin öncüsü oldun demektir. Bu hâl sende devam edecek olursa, ALLAH korusun, bir gün küfre düşmenden korkulur Biz, bu günkü hâline bakarak, her ne kadar senin küfrüne hüküm vermiyorsak da, bu durumun kalbinin zulmetlerle dolduğuna ve nurlardan boşaldığına delâlet eder. Bunda şüphemiz yoktur.
Peygamber (S.A.V.) bir hadis-i şeriflerinde şöyle buyuruyorlar:
Manâsı:
"Günâhlar, küfrün kılavuzudur".
Vehhâbiler de ayrı bir durumdadır. Bu taifenin iyileşmesinden ve felahından ümit kesilmiştir. Şüphe yoktur ki, günâhların en çirkini, dinde bid'at yolunu tutmaktır.
ALLAHü Teâlâ'nın en küçük bir hidâyet takdir ettiği ve bu kitabı mütâlea için kalp gözünde azıcık bir nûr halk edeceği bir müslümanın; daha sonra İbni Teymiyye'nin bid'atının şeytanın işinden olduğunda ve iman ehlini hileye düşüreceği vesveselerin en çirkinlerinden bulunduğunda, bir şüphesi kalacağını sanmıyorum.
