Mazhar ERGENE

İki Said Arası Dönem

Üstadları Ararken makalesine aldığımız tepkiler gerçekten de güzel ve düşündürücü olduğu kadar Münafıksın Sen makalesinde de beyan etmeye çalıştığım gibi gayri ahlaki tepkilere de yol açmadı değil. Ancak anladığım kadarıyla Üstadları Ararken yazımdaki maksat pek anlaşılmamış.

Bizatihi Üstad-ı Mualla Hazretlerinin tasnifi ile ortada iki Said var : Eski Said ve Yeni Said. Eski Said siyaset yoluyla memlekete ve din-i İslam hizmet etmeyi kendisine düstur edinmişken, yeni Said devresinde Üstad Hazretlerinin kıyısından ve köşesinden de olsa siyasete bulaşmadığını görüyoruz ( Bu noktada 1950 sonrasını şimdilik kaydıyla kenara bırakıyorum. Allah nasib ederse ileride değineceğim)

Eski Said sert, gözünü budaktan sakınmaz ve asli yörüngesine siyaseti almış bir insan. Yeni Said ise bir lokma ve bir hırka prensibini kendisine düstur edinmiş ve esasat-ı imaniyeyi gençliğe aşılama derdine düşmüş bir derviş. Şimdi derviş diyorum hemen bazı kardeşlerimiz alınacaklar. Varsın alınsınlar. Ben Üstad Hazretlerinin hayatında gördüklerimi anlatıyorum.

İki Said devresi arasında ise ciddi bir de geçiş noktasının, bir dönüşüm evresinin olması tabii. Bu dönüşümün Üstad Hazretlerinin Ruslara esaretinden itibaren başladığını düşünüyorum. Ve ben bunu bir sevk-i ilahi olan 1925’te Van’dan Burdur’a ve sonra da Barla’ya nefyine kadar olan süreç olarak değerlendiriyorum. Vakıa bu değerlendirmeyi başkaları da yapıyorlar. Ama bence işte aşağı yukarı on seneyi kapsayan bu döneme dair elimizde çok somut veri yok.

Bu devre neden önemli ? Bu devre bence Üstad Hazretlerinin temel değişim noktası. Eğer Risale-i Nur ve Bediüzzamanı anlamak istiyorsak bu devre üzerinde durmalıyız. Bu devreyi çözümleyemediğimiz müddetçe Üstad Hazretlerini de tanımamız mümkün değildir diye düşünüyorum.

Gerçekten de geçen bir haftalık sürede oturduğum ve şahsi arşivimde Üstada dair kayıt altına aldığım her şeyi tek tek gözden geçirdim. Geldiğim sonuç Üstad Hazretlerinin bu devresine ait bildiğimiz çok az şey var. Çocukluğu hakkında bile daha fazla şeyler biliyoruz. Evet bazı kardeşlerimiz bu devreye ilişkin İngilizlerden kaçıyordu, Hucumat-ı Sitte isimli eserinden ötürü İngilizler hakkında arama emri çıkartmışlardı diyebilirler. Ama hayır. 1922’de Ankara’dan sonra gittiği Van devresine ait bildiklerimiz de çok az. Molla Hamid Ekinci de bu hususta susuyor.

Nereden baksanız 1918 – 1925 devresi Üstad Hazretlerinin hayatında en az bildiğimiz noktalar. O’nun gibi ünlü, İstanbul’da ve Şarkta bu kadar tanınan Üstadın bu devresine ait çok az bilinen olması bana işte bu düşünceyi getiriyor. Üstadın dönüşüm noktası burası. Kendisi bir doğum için geri çekildi.

Gözünü budaktan sakınmayan Üstad Milli Mücadeleye katılmak için neden 1922’ye kadar beklesin ki ? Gelme deseler dinleyecek mi ? Yunandan mı İngilizden mi korkacak ? Zafer dönemi sayılabilecek 1922’de Ankara’ya gelmesinin anlamı nedir ? Destek mi? Artık o devrede Ankara’nın ne morale ne de personele ihtiyacı vardı. Efendim hoşamadi yaptılar, çağırdılar falan demeyin. Üstad Hazretleri Mecliste karşılansa ne çıkar, karşılanmasa ne kaybeder ? Hiçbirşey. Kanaat-i acizanem o ki ; Üstad Hazretleri Vana gidiyordu, Ankara’ya da uğradı. Olay bu kadar basit. Yani Ankara yolunun üzerindeydi. Hedefi Vandı, konağı, durağı Ankara oldu.

Dönüşüm muhtemelen Rusya’da Sibirya’da karların içinde başladı ve yine bir başka karlı dağda Van’da nihayete erecekti. Dönüşümünü tamamlamaya gidiyordu. Dönüşümün meyvesi Risale-i Nurdu. Biz meyveye değil ağaca bakmaya devam edelim.
 
Tarih: 04.03.2008    Hit: 842